抒情詩全体 ↗

1. 1 چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب·چشم بگشا و جمع را دریاب
2. 2 بنگر آخر که بی‌قرار شدست·چشم در چشم خانه چون سیماب
3. 3 گشت شب دیر و خلق افتادند·چون ستاره میانه مهتاب
4. 4 هم سیاهی و هم سپیدی چشم·از می خواب هر دو گشت خراب
5. 5 جمله اندیشه‌ها چو برگ بریخت·گرد بنشست بر همه اسباب
6. 6 عقل شد گوشه‌ای و می‌گوید·عقل اگر آن تست هین دریاب
7. 7 بنگی شب نگر که چون دادست·جمله خلق را از این بنگاب
8. 8 چشم در عین و غین افتادست·کار بگذشت از سؤال و جواب
9. 9 آن سواران تیزاندیشه·همه ماندند چون خران به خلاب