抒情詩全体 ↗

1. 1 چند اندر میان غوغایی·خوی کن پاره پاره تنهایی
2. 2 خلوتی را لطیف سوداییست·رو بپرسش که در چه سودایی
3. 3 خلوت آن است در پناه کسی·خوش بخسپی و خوش بیاسایی
4. 4 زیر سایه درخت بخت آور·زود منزل کنی فرود آیی
5. 5 ور تو خواهی که بخت بگشاید·زیر هر سایه رخت نگشایی
6. 6 سوی انبان ما و من نروی·گرچه او گویدت که از مایی
7. 7 رو به خود آر هر کجا باشی·روسیاه‌ست مرد هرجایی
8. 8 خود تو چیست بیخودی زان کس·که از او در چنین تماشایی
9. 9 چون رسیدی به شه صلاح الدین·گر فسادی سوی صلاح آیی