抒情詩全体 ↗

1. 1 یا ساقی اسقنی براح·عجل فقد استضا صباحی
2. 2 یا ساقیتی و نور عینی·یا راحة مهجتی وزینی
3. 3 چون از رخ او نظر ربودی·هر لحظه که با خودی جهودی
4. 4 قد جء قلندر مباحی·یا ساقی اقبلی براح
5. 5 زان روی که جان و جان فزایی·از یک نظری تو دلربایی
6. 6 سر دست بر آن قرار بودن·با فصل خزان بهار بودن
7. 7 زان رو که ز هر خسیم خسته·اسرار تو ای مه خجسته
8. 8 در عشق درآمدی بچستی·وانگاه تو لوح ما بشستی
9. 9 زین آتش در هزار داغیم·وز داغ چو صد هزار باغیم
10. 10 گویند که: « در جفاست، اسرار »·باور کردم ز عشق آن یار
11. 11 ای دل تو به عشق چند جوشی؟!·تا کی تو ز عاشقی خروشی؟!
12. 12 ای نقش خیال شهرهٔاری·از دیدهٔ ما مرو تو، باری
13. 13 ای باغ بمانده از بهاری·گل رفت و بمانده سبزه‌زاری
14. 14 من بند تو یار می‌گزینم·لیک از تبریز شمس دینم