抒情詩全体 ↗

1. 1 طوق جنون سلسله شد باز مکن سلسله را·لابه‌گری می‌کنمت راه تو زن قافله را
2. 2 مست و خوش و شاد توام حاملهٔ داد توام·حامله‌گر بار نهد جرم منه حامله را
3. 3 هیچ فلک دفع کند از سر خود دور سفر·هیچ زمین دفع کند از تن خود زلزله را
4. 4 می‌کشد آن شه رقمی دل به کفَش چون قلمی·تازه کن اسلام دمی خواجه رها کن گله را
5. 5 آنچ کند شاه جفا آبله دان بر کف شه·آنک بیابد کف شه بوسه دهد آبله را
6. 6 همچو کتابی‌ست جهان جامع احکام نهان·جان تو سردفتر آن فهم کن این مسئله را
7. 7 شاد همی باش و ترش آب بگردان و خمش·باز کن از گردن خر مشغلهٔ زنگله را