抒情詩全体 ↗

1. 1 ساقیا این می از انگور کدامین پُشته‌ست·که دل و جان حریفان ز خمار آغشته‌ست
2. 2 خم پیشین بگشا و سر این خم بربند·که چو زهرست نشاط همگان را کشته‌ست
3. 3 بند این جام جفا جام وفا را برگیر·تا نگویند که ساقی ز وفا برگشته‌ست
4. 4 درده آن باده اول که مبارک باده‌ست·مگسل آن رشتهٔ اول که مبارک رشته‌ست
5. 5 صد شکوفه ز یکی جرعه بر این خاک ز چیست·تا چه عشق‌ست که اندر دل ما بسرشته‌ست
6. 6 بر در خانهٔ دل این لگد سخت مزن·هان که ویران شود این خانهٔ دل یک خشته‌ست
7. 7 باده‌ای ده که بدان باده بلا واگردد·مجلسی ده پر از آن گل که خدایش کشته‌ست
8. 8 تا همه مست شویم و ز طرب سجده کنیم·پیش نقشی که خدایش به خودی بنوشته‌ست