抒情詩全体 ↗

1. 1 ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست·جانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست
2. 2 نقدهایی که نه نقد غم توست آن خاکست·غیر پیمودن باد هوس تو بادست
3. 3 کار او دارد کاموخته کار توست·زانک کار تو یقین کارگه ایجادست
4. 4 آسمان را و زمین را خبرست و معلوم·کآسمان همچو زمین امر تو را منقادست
5. 5 روی بنمای و خمار دو جهان را بشکن·نه که امروز خماران تو را میعادست
6. 6 آفتاب ار چه در این دور فریدست و وحید·شرقیانند که او در صفشان آحادست
7. 7 خسروان خاک کفش را به خدا تاج کنند·هر که شیرین تو را دلشده چون فرهادست
8. 8 می‌نهد بر لب خود دست دل من که خموش·این چه وقت سخن‌ست و چه گه فریادست