抒情詩全体 ↗

1. 1 نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست·نوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست
2. 2 درج عطا شد پدید غره دریا رسید·صبح سعادت دمید صبح چه نور خداست
3. 3 صورت و تصویر کیست این شه و این میر کیست·این خرد پیر کیست این همه روپوش‌هاست
4. 4 چاره روپوش‌ها هست چنین جوش‌ها·چشمه این نوش‌ها در سر و چشم شماست
5. 5 در سر خود پیچ لیک هست شما را دو سر·این سر خاک از زمین وان سر پاک از سماست
6. 6 ای بس سرهای پاک ریخته در پای خاک·تا تو بدانی که سر زان سر دیگر به پاست
7. 7 آن سر اصلی نهان وان سر فرعی عیان·دانک پس این جهان عالم بی‌منتهاست
8. 8 مشک ببند ای سقا می‌نبرد خنب ما·کوزه ادراک‌ها تنگ از این تنگناست
9. 9 از سوی تبریز تافت شمس حق و گفتمش·نور تو هم متصل با همه و هم جداست