抒情詩全体 ↗

1. 1 باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوست·گرچه غلط می‌دهد نیست غلط اوست اوست
2. 2 گاه خوش خوش شود گه همه آتش شود·تعبیه‌های عجب یار مرا خوست خوست
3. 3 نقش وفا وی کند پشت به ما کی کند·پشت ندارد چو شمع او همگی روست روست
4. 4 پوست رها کن چو مار سر تو برآور ز یار·مغز نداری مگر تا کی از این پوست پوست
5. 5 هر کی به جد تمام در هوس ماست ماست·هر کی چو سیل روان در طلب جوست جوست
6. 6 از هوس عشق او باغ پر از بلبل‌ست·وز گل رخسار او مغز پر از بوست بوست
7. 7 مفخر تبریزیان شمس حق آگه بود·کز غم عشق این تنم بر مثل موست موست