シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 490› 対句 3 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۴۹۰

  1. ز پیش آب و گل من بدید روح تو را خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست

G490:3

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 مرا چو زندگی از یاد روی چون مه توست·همیشه سجده گهم آستان خرگه توست
  2. 2 به هر شبی کشدم تا به روز زنده کند·نوای آن سگ کو پاسبان درگه توست
  3. 3 ز پیش آب و گل من بدید روح تو را·خرد بگفت که سجده کنش که او شه توست
  4. 4 سجود کرد و در آن سجده ماند تا به ابد·نهاده روی بر آن خاک خوش که او ره توست
  5. 5 چه باشدت اگر این شوره خاک را که منم·به نعل بازنوازی که آن گذرگه توست
  6. 6 ایا دو دیده تبریز شمس دین به حق·تو کهربای دلی دل به عاشقی که توست

ganjoor: sh490 · public domain