抒情詩全体 ↗

1. 1 صوفیان آمدند از چپ و راست·در به در کو به کو که باده کجاست
2. 2 در صوفی دل‌ست و کویش جان·باده صوفیان ز خم خداست
3. 3 سر خم را گشاد ساقی و گفت·الصلا هر کسی که عاشق ماست
4. 4 این چنین باده و چنین مستی·در همه مذهبی حلال و رواست
5. 5 توبه بشکن که در چنین مجلس·از خطا توبه صد هزار خطاست
6. 6 چون شکستی تو زاهدان را نیز·الصلا زن که روز روز صلاست
7. 7 مردمت گر ز چشم خویش انداخت·مردم چشم عاشقانت جاست
8. 8 گر برفت آب روی کمتر غم·جای عاشق برون آب و هواست
9. 9 آشنایان اگر ز ما گشتند·غرقه را آشنا در آن دریاست