抒情詩全体 ↗

1. 1 ای لولیان ای لولیان یک لولی‌یی دیوانه شد·تشتش فتاد از بام ما‌، نک سوی مجنون‌خانه شد
2. 2 می‌گشت گِرد حوض او‌، چون تشنگان در جست و جو·چون خشک نانه ناگهان در حوض ما ترنانه شد
3. 3 ای مرد دانشمند تو دو گوش از این بربند تو·مشنو تو این افسون که‌او ز افسون ما افسانه شد
4. 4 زین حلقه نجهد گوش‌ها کاو عقل برد از هوش‌ها·تا سر نهد بر آسیا چون دانه در پیمانه شد
5. 5 بازی مبین بازی مبین اینجا تو جانبازی گزین·سرها ز عشق جعد او بس سرنگون چون شانه شد
6. 6 غره مشو با عقل خود بس اوستاد معتمد·که‌استون عالم بود او‌، نالان‌تر از حنانه شد
7. 7 من که ز جان ببریده‌ام چون گل قبا بدریده‌ام·زان رو شدم که عقل من با جان من بیگانه شد
8. 8 این قطره‌های هوش‌ها مغلوب بحر هوش شد·ذرات این جان‌ریزه‌ها مستهلک جانانه شد
9. 9 خامش کنم فرمان کنم وین شمع را پنهان کنم·شمعی که اندر نور او خورشید و مه پروانه شد