抒情詩全体 ↗

1. 1 ای که ز یک تابش تو کوه احد پاره شود·چه عجب ار مشت گلی عاشق و بیچاره شود
2. 2 چونک به لطفش نگری سنگ حجر موم شود·چونک به قهرش نگری موم تو خود خاره شود
3. 3 نوحه کنی نوحه کنی مرده دل زنده شود·کار کنی کار کنی جان تو این کاره شود
4. 4 عزم سفر دارد جان می‌نهیش بند گران·برسکلد بند تو را عاقبت آواره شود
5. 5 چونک سلیمان برود دیو شهنشاه شود·چون برود صبر و خرد نفس تو اماره شود
6. 6 عشق گرفتست جهان رنگ نبینی تو از او·لیک چو بر تن بزند زردی رخساره شود
7. 7 شه بچه‌ای باید کو مشتری لعل بود·نادره‌ای باید کو بهر تو غمخواره شود
8. 8 بشنو از قل خدا هست زمین مهد شما·گر نبود طفل چرا بسته گهواره شود
9. 9 چون بجهی از غضبش دامن حلمش بکشی·آتش سوزنده تو را لطف و کرم باره شود
10. 10 گردش این سایه من سخره خورشید حق است·نی چو منجم که دلش سخره استاره شود