抒情詩全体 ↗

1. 1 هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود·وارهد از حد جهان بی‌حد و اندازه شود
2. 2 خاک سیه بر سر او کز دم تو تازه نشد·یا همگی رنگ شود یا همه آوازه شود
3. 3 هر که شدت حلقهٔ در زود برد حقه زر·خاصه که در باز کنی محرم دروازه شود
4. 4 آب چه دانست که او گوهر گوینده شود·خاک چه دانست که او غمزه غمازه شود
5. 5 روی کسی سرخ نشد بی‌مدد لعل لبت·بی تو اگر سرخ بود از اثر غازه شود
6. 6 ناقه صالح چو ز کُه زاد یقین گشت مرا·کوه پی مژده تو اشتر جمازه شود
7. 7 راز نهان دار و خمش ور خمشی تلخ بود·آنچ جگرسوزه بود باز جگرسازه شود