抒情詩全体 ↗

1. 1 بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می‌ماند·جمال ماه نورافشان بدان رخسار می‌ماند
2. 2 به گرد چرخ استاره چو مشتاقان آواره·که از سوز دل ایشان خرد از کار می‌ماند
3. 3 سقای روح یک باده ز جام غیب درداده·ببین تا کیست افتاده و کی بیدار می‌ماند
4. 4 به شب نالان و بیداران نیابی جز که بیماران·و من گر هم نمی‌نالم دلم بیمار می‌ماند
5. 5 در این دریای بی‌مونس دلا می‌نال چون یونس·نهنگ شب در این دریا به مردم خوار می‌ماند
6. 6 بدان سان می‌خورد ما را ز خاص و عام اندر شب·نه دکان و نه سودا و نه این بازار می‌ماند
7. 7 چه شد ناصر عبادالله چه شد حافظ بلادالله·ببین جز مبدع جان‌ها اگر دیار می‌ماند
8. 8 فلک بازار کیوانست در او استاره گردان است·شب ما روز ایشانست که بی‌اغیار می‌ماند
9. 9 جز این چرخ و زمین در جان عجب چرخیست و بازاری·ولیک از غیرت آن بازار در اسرار می‌ماند