抒情詩全体 ↗

1. 1 صلا رندان دگرباره که آن شاه قمار آمد·اگر تلبیس نو دارد همانست او که پار آمد
2. 2 ز رندان کیست این کاره که پیش شاه خون خواره·میان بندد دگرباره که اینک وقت کار آمد
3. 3 بیا ساقی سبک دستم که من باری میان بستم·به جان تو که تا هستم مرا عشق اختیار آمد
4. 4 چو گلزار تو را دیدم چو خار و گل بروییدم·چو خارم سوخت در عشقت گلم بر تو نثار آمد
5. 5 پیاپی فتنه انگیزی ز فتنه بازنگریزی·ولیک این بار دانستم که یار من عیار آمد
6. 6 اگر بر رو زند یارم رخی دیگر به پیش آرم·ازیرا رنگ رخسارم ز دستش آبدار آمد
7. 7 توی شاها و دیرینه مقام تست این سینه·نمی‌گویی کجا بودی که جان بی‌تو نزار آمد
8. 8 شهم گوید در این دشتم تو پنداری که گم گشتم·نمی‌دانی که صبر من غلاف ذوالفقار آمد
9. 9 مرا برّید و خون آمد غزل پرخون برون آمد·برید از من صلاح الدین به سوی آن دیار آمد