抒情詩全体 ↗

1. 1 ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا را·چنین عشقی نهادستی به نورش چشم بینا را
2. 2 منم ای برق رام تو برای صید و دام تو·گهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را
3. 3 چه داند دام بیچاره فریب مرغ آواره·چه داند یوسف مصری غم و درد زلیخا را
4. 4 گریبان گیر و این جا کش کسی را که تو خواهی خوش·که من دامم تو صیادی چه پنهان صنعتی یارا
5. 5 چو شهر لوط ویرانم چو چشم لوط حیرانم·سبب خواهم که واپرسم ندارم زهره و یارا
6. 6 اگر عطار عاشق بد سنایی شاه و فایق بد·نه اینم من نه آنم من که گم کردم سر و پا را
7. 7 یکی آهم کز این آهم بسوزد دشت و خرگاهم·یکی گوشم که من وقفم شهنشاه شکرخا را
8. 8 خمش کن در خموشی جان کشد چون کهربا آن را·که جانش مستعد باشد کشاکش‌های بالا را