抒情詩全体 ↗

1. 1 توی نقشی که جان‌ها برنتابد·که قند تو دهان‌ها برنتابد
2. 2 جهان گرچه که صد رو در تو دارد·جمالت را جهان‌ها برنتابد
3. 3 روان گشتند جان‌ها سوی عشقت·که با عشقت روان‌ها برنتابد
4. 4 درون دل نهان نقشیست از تو·که لطفش را نهان‌ها برنتابد
5. 5 چو خلوتگاه جان آیی خمش کن·که آن خلوت زبان‌ها برنتابد
6. 6 بدو نیک ار ببینی نیک نبود·از آن بگذر کز آن‌ها برنتابد
7. 7 بگو تو نام شمس الدین تبریز·که نامش را نشان‌ها برنتابد