抒情詩全体 ↗

1. 1 ز خاک من اگر گندم برآید·از آن گر نان پزی مستی فزاید
2. 2 خمیر و نانبا دیوانه گردد·تنورش بیت مستانه سراید
3. 3 اگر بر گور من آیی زیارت·تو را خرپشته‌ام رقصان نماید
4. 4 میا بی‌دف به گور من برادر·که در بزم خدا غمگین نشاید
5. 5 زنخ بربسته و در گور خفته·دهان افیون و نقل یار خاید
6. 6 بدری زان کفن بر سینه بندی·خراباتی ز جانت درگشاید
7. 7 ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان·ز هر کاری به لابد کار زاید
8. 8 مرا حق از می عشق آفریده‌ست·همان عشقم اگر مرگم بساید
9. 9 منم مستی و اصل من می عشق·بگو از می به جز مستی چه آید
10. 10 به برج روح شمس الدین تبریز·بپرد روح من یک دم نپاید