抒情詩全体 ↗

1. 1 اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند·کره تند فلک را هر سحرگه زین کنند
2. 2 چون بتازند آسمان هفتمین میدان شود·چون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنند
3. 3 ماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیست·گلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کنند
4. 4 دوزخ آشامان جنت بخش روز رستخیز·حاکمند و نی دعا دانند و نه نفرین کنند
5. 5 از لطافت کوه‌ها را در هوا رقصان کنند·وز حلاوت بحرها را چون شکر شیرین کنند
6. 6 جسم‌ها را جان کنند و جان جاویدان کنند·سنگ‌ها را کان لعل و کفرها را دین کنند
7. 7 از همه پیداترند و از همه پنهان ترند·گر عیان خواهی به پیش چشم تو تعیین کنند
8. 8 گر عیان خواهی ز خاک پای ایشان سرمه ساز·زانک ایشان کور مادرزاد را ره بین کنند
9. 9 گر تو خاری همچو خار اندر طلب سرتیز باش·تا همه خار تو را همچون گل و نسرین کنند
10. 10 گر مجال گفت بودی گفتنی‌ها گفتمی·تا که ارواح و ملایک ز آسمان تحسین کنند