抒情詩全体 ↗

1. 1 مشک و عنبر گر ز مشک زلف یارم بو کند·بوی خود را واهلد در حال و زلفش بو کند
2. 2 کافر و مؤمن گر از خوی خوشش واقف شوند·خوی را خود واکند در حین و خو با او کند
3. 3 آفتابی ناگهان از روی او تابان شود·پردها را بردرد وین کار را یک سو کند
4. 4 چنگ تن‌ها را به دست روح‌ها زان داد حق·تا بیان سر حق لایزالی او کند
5. 5 تارهای خشم و عشق و حقد و حاجت می‌زند·تا ز هر یک بانگ دیگر در حوادث رو کند
6. 6 شاد با چنگ تنی کز دست جان حق بستدش·بر کنار خود نهاد و ساز آن را هو کند
7. 7 اوستاد چنگ‌ها آن چنگ باشد در جهان·وای آن چنگی که با آن چنگ حق پهلو کند
8. 8 باز هم در چنگ حق تاریست بس پنهان و خوش·کو به ناگه وصف آن دو نرگس جادو کند
9. 9 نرگسان مست شمس الدین تبریزی که هست·چشم آهو تا شکار شیر آن آهو کند