シャムセ・タブリーズ詩集 抒情詩 768 対句 2 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۷۶۸

  1. شجری خوش و خرامان به میانه بیابان که کسی به سایه او چو بخفت مست خیزد

G768:2

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد·که در او خزان نباشد که در او گلی نریزد
  2. 2 شجری خوش و خرامان به میانه بیابان·که کسی به سایه او چو بخفت مست خیزد
  3. 3 فلکی چو آسمان‌ها که بدوست قصد جان‌ها·که زحل نیارد آن جا که به زهره برستیزد
  4. 4 گهری لطیف کانی به مکان لامکانی·بویست اشارت دل چو دو دیده اشک بیزد

ganjoor: sh768 · public domain