抒情詩全体 ↗

1. 1 هست مستی که مرا جانب میخانه برد·جانب ساقی گلچهره دردانه برد
2. 2 هست مستی که کشد گوش مرا یارانه·از چنین صف نعالم سوی پیشانه برد
3. 3 نعل آنست که بوسه گه او خاک بود·لعل آنست که سوی می و پیمانه برد
4. 4 جان سپاریم بدان باده جان دست نهیم·پیشتر زانک خردمان سوی افسانه برد
5. 5 شاخ شاخست دل از رنگ سر زلف خوشش·تا چرا بند چنان موسی سر شانه برد