抒情詩全体 ↗

1. 1 امروز گزافی ده آن باده نابی را·برهم زن و درهم زن این چرخِ شَتابی را
2. 2 گیرم قدحِ غیبی از دیده نهان آمد !·پنهان نتوان کردن مستی و خرابی را
3. 3 ای عشق طرب پیشه خوش گفت خوش اندیشه·بربای نقاب از رخ، آن شاهِ نقابی را
4. 4 تا خیزد ای فرخ زین سو اخ و زان سو اخ·برکن هله ای گلرخ سغراق و شرابی را
5. 5 گر زان که نمی‌خواهی تا جلوه شود گلشن·از بهر چه بگشادی دکان گلابی را
6. 6 ما را چو ز سر بردی وین جوی روان کردی·در آب فکن زوتر بط‌زاده‌ی آبی را
7. 7 ماییم چو کشت ای جان بررسته در این میدان·لب خشک و به جان جویان باران سحابی را
8. 8 هر سوی رسولی نو گوید که نیابی رو·لاحول بزن بر سر آن زاغِ غرابی را
9. 9 ای فتنه‌ی هر روحی، کیسه‌بُر هر جوحی·دزدیده رباب از کف بوبکرِ ربابی را
10. 10 امروز چنان خواهم تا مست و خرف سازی·این جان محدث را وان عقل خطابی را
11. 11 ای آب حیات ما شو فاش چو حشر ار چه·شیر شترِ گرگین جانست عَرابی را
12. 12 ای جاه و جمالت خوَش خامش کن و دم درکَش·آگاه مکن از ما هر غافل خوابی را