抒情詩全体 ↗

1. 1 عمر بر اومید فردا می‌رود·غافلانه سوی غوغا می‌رود
2. 2 روزگار خویش را امروز دان·بنگرش تا در چه سودا می‌رود
3. 3 گه به کیسه گه به کاسه عمر رفت·هر نفس از کیسه ما می‌رود
4. 4 مرگ یک یک می‌برد وز هیبتش·عاقلان را رنگ و سیما می‌رود
5. 5 مرگ در ره ایستاده منتظر·خواجه بر عزم تماشا می‌رود
6. 6 مرگ از خاطر به ما نزدیکتر·خاطرِ غافل، کجاها می‌رود
7. 7 تن مَپرور، زانک قربانیست تن·دل بپرور، دل به بالا می‌رود
8. 8 چرب و شیرین کم ده این مردار را·زانک تن پرورد، رُسوا می‌رود
9. 9 چرب و شیرین ده ز حکمت روح را·تا قوی گردد که آن جا می‌رود
10. 10 حکمتت از شَه صَلاح الدین رِسد·آنکِ چون خورشید، یکتا می‌رود