抒情詩全体 ↗

1. 1 گفتم مکن چنین‌ها ای جان چنین نباشد·غم قصد جان ما کرد گفتا خود این نباشد
2. 2 غم خود چه زهره دارد تا دست و پا برآرد·چون خرده‌اش بسوزم گر خرده بین نباشد
3. 3 غم ترسد و هراسد ما را نکو شناسد·صد دود از او برآرم گر آتشین نباشد
4. 4 غم خصم خویش داند هم حد خویش داند·در خدمت مطیعان جز چون زمین نباشد
5. 5 چون تو از آن مایی در زهر اگر درآیی·کی زهر زهره دارد تا انگبین نباشد
6. 6 در عین دود و آتش باشد خلیل را خوش·آن را خدای داند هر کس امین نباشد
7. 7 هر کس که او امین شد با غیب همنشین شد·هر جنس جنس خود را چون همنشین نباشد
8. 8 ای دست تو منور چون موسی پیمبر·خواهم که دست موسی در آستین نباشد
9. 9 زیرا گل سعادت بی‌روی تو نروید·ایاک نعبد ای جان بی‌نستعین نباشد