抒情詩全体 ↗

1. 1 این عشق جمله عاقل و بیدار می‌کشد·بی تیغ می‌برد سر و بی‌دار می‌کشد
2. 2 مهمان او شدیم که مهمان همی‌خورد·یار کسی شدیم که او یار می‌کشد
3. 3 چون یوسفی بدید چو گرگان همی‌درد·چون مؤمنی بدید چو کفار می‌کشد
4. 4 ما دل نهاده‌ایم که دلداریی کند·یا گر کشد به رحم و به هنجار می‌کشد
5. 5 نی نی که کشته را دم او جان همی‌دهد·گرچه به غمزه عاشق بسیار می‌کشد
6. 6 هل تا کشد تو را نه که آب حیات اوست·تلخی مکن که دوست عسل وار می‌کشد
7. 7 همت بلند دار که آن عشق همتی·شاهان برگزیده و احرار می‌کشد
8. 8 ما چون شبیم ظل زمین و وی آفتاب·شب را به تیغ صبح گهردار می‌کشد
9. 9 زنگی شب ببرد چو طرار عقل ما·شحنه صبوح آمد و طرار می‌کشد
10. 10 شب شرق تا به غرب گرفته سپاه زنگ·رومی روزشان به یکی بار می‌کشد
11. 11 حاصل مرا چو بلبل مستی ز گلشنیست·چون بلبلم جدایی گلزار می‌کشد