抒情詩全体 ↗

1. 1 از رسن زلف تو خلق به جان آمدند·بهر رسن بازیش لولیکان آمدند
2. 2 در دل هر لولیی عشق چو استاره‌ای·رقص کنان گرد ماه نورفشان آمدند
3. 3 در هوس این سماع از پس بستان عشق·سروقدان چون چنار دست زنان آمدند
4. 4 بین که چه ریسیده‌ایم دست که لیسیده‌ایم·تا که چنین لقمه‌ها سوی دهان آمدند
5. 5 لولیکان قنق در کف گوشه تتق·وز تتق آن عروس شاه جهان آمدند
6. 6 شاه که در دولتش هر طرفی شاهدی·سینه گشاده به ما بهر امان آمدند
7. 7 شیوه ابرو کند هر نفسی پیش ما·گرچه که از تیر غمز سخته کمان آمدند
8. 8 شب رو و عیار باش بر سر هر کوی از آنک·زیر لحاف ازل نیک نهان آمدند
9. 9 جانب تبریز در شمس حقم دیده‌اند·ترک دکان خواندند چونک به کان آمدند