抒情詩全体 ↗

1. 1 بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد·ولی مکش تو چو تیرش که از کمان بگریزد
2. 2 چه نقش‌ها که ببازد چه حیله‌ها که بسازد·به نقش حاضر باشد ز راه جان بگریزد
3. 3 بر آسمانش بجویی چو مه ز آب بتابد·در آب چونک درآیی بر آسمان بگریزد
4. 4 ز لامکانش بخوانی نشان دهد به مکانت·چو در مکانش بجویی به لامکان بگریزد
5. 5 نه پیک تیزرو اندر وجود مرغ گمانست·یقین بدان که یقین وار از گمان بگریزد
6. 6 از این و آن بگریزم ز ترس نی ز ملولی·که آن نگار لطیفم از این و آن بگریزد
7. 7 گریزپای چو بادم ز عشق گل نه گلی که·ز بیم باد خزانی ز بوستان بگریزد
8. 8 چنان گریزد نامش چو قصد گفتن بیند·که گفت نیز نتانی که آن فلان بگریزد
9. 9 چنان گریزد از تو که گر نویسی نقشش·ز لوح نقش بپرد ز دل نشان بگریزد