シャムセ・タブリーズ詩集› 抒情詩 916› 対句 5 ← 前へ · 次へ →

シャムセ・タブリーズ詩集 · غزل شمارهٔ ۹۱۶

  1. به سوی مریم آید دوانه گر عیسی‌ست وگر خر است بهل تا کمیز خر بوید

G916:5

あなたの言語

この言語での翻訳はまだありません — 抒情詩全体に対して一度に作成されます:

この対句の解説

まだ書かれていません — 抒情詩の文脈におけるこの対句の精読です:

抒情詩全体 ↗

  1. 1 درخت و برگ برآید ز خاک این گوید·که «خواجه هر چه بکاری تو را همان روید»
  2. 2 تو را اگر نفسی ماند جز که عشق مکار·که چیست قیمت مردم؟ هر آنچ می‌جوید
  3. 3 بشو دو دست ز خویش و بیا به خوان بنشین·که آب بهر وی آمد که دست و رو شوید
  4. 4 زهی سلیم که معشوق او به خانه اوست·به سوی خانه نیاید؛ گزاف می‌پوید
  5. 5 به سوی مریم آید دوانه گر عیسی‌ست·وگر خر است بهل تا کمیز خر بوید
  6. 6 کسی که همره ساقی‌ست چون بود هشیار؟·چرا نباشد لمتر؟ چرا نیفزوید؟
  7. 7 کسی که کان عسل شد ترش چرا باشد؟·کسی که مرده ندارد بگو چرا موید؟
  8. 8 تو را بگویم پنهان که گل چرا خندد·که گلرخیش به کف گیرد و بینبوید
  9. 9 بگو غزل که به صد قرن خلق این خوانند·نسیج را که خدا بافت آن نفرسوید

ganjoor: sh916 · public domain