抒情詩全体 ↗

1. 1 سخن که خیزد از جان ز جان حجاب کند·ز گوهر و لب دریا زبان حجاب کند
2. 2 بیان حکمت اگر چه شگرف مشعله ایست·ز آفتاب حقایق بیان حجاب کند
3. 3 جهان کفست و صفات خداست چون دریا·ز صاف بحر کف این جهان حجاب کند
4. 4 همی‌شکاف تو کف را که تا به آب رسی·به کف بحر بمنگر که آن حجاب کند
5. 5 ز نقش‌های زمین و ز آسمان مندیش·که نقش‌های زمین و زمان حجاب کند
6. 6 برای مغز سخن قشر حرف را بشکاف·که زلف‌ها ز جمال بتان حجاب کند
7. 7 تو هر خیال که کشف حجاب پنداری·بیفکنش که تو را خود همان حجاب کند
8. 8 نشان آیت حقست این جهان فنا·ولی ز خوبی حق این نشان حجاب کند
9. 9 ز شمس تبریز ار چه قراضه‌ایست وجود·قراضه‌ایست که جان را ز کان حجاب کند