抒情詩全体 ↗

1. 1 هر آن نوی که رسد سوی تو قدید شود·چو آب پاک که در تن رود پلید شود
2. 2 ز شیر دیو مزیدی مزید تو هم از اوست·که بایزید از این شیردان یزید شود
3. 3 مرید خواند خداوند دیو وسوسه را·که هر که خورد دم او چو او مرید شود
4. 4 چو مشرقست و چو مغرب مثال این دو جهان·بدین قریب شود مرد زان بعید شود
5. 5 هر آن دلی که بشورید و قی شدش آن شیر·ز شورش و قی آن شیر بوسعید شود
6. 6 هر آنک صدر رها کرد و خاک این در شد·هزار قفل گران را دلش کلید شود
7. 7 ترش ترش تو به خسرو مگو که شیرین کو·پدید آید چون خواجه ناپدید شود
8. 8 چو غوره رست ز خامی خویش شد شیرین·چو ماه روزه به پایان رسید عید شود
9. 9 خموش آینه منمای در ولایت زنگ·نما به قیصر رومش که تا مرید شود