抒情詩全体 ↗

1. 1 صبر با عشق بس نمی‌آید·عقل فریادرس نمی‌آید
2. 2 بیخودی خوش ولایتیست ولی·زیر فرمان کس نمی‌آید
3. 3 کاروان حیات می‌گذرد·هیچ بانگ جرس نمی‌آید
4. 4 بوی گلشن به گل همی‌خواند·خود تو را این هوس نمی‌آید
5. 5 زانک در باطن تو خوش نفسیست·از گزاف این نفس نمی‌آید
6. 6 بی خدای لطیف شیرین کار·عسلی از مگس نمی‌آید
7. 7 هر دمی تخم نیکوی می‌کار·تا نکاری عدس نمی‌آید
8. 8 هیچ کردی به خیر اندیشه·که جزا از سپس نمی‌آید
9. 9 بس کن ایرا که شمع این گفتار·جانب هر غلس نمی‌آید