مثنوی 読む 尋ねる EnglishفارسیEspañolFrançaisDeutschNederlandsTürkçeالعربيةاردوहिन्दीРусскийBahasa Indonesia中文日本語ItalianoPortuguês한국어BosanskiAzərbaycancaOʻzbekchaТоҷикӣدریবাংলাپښتو繁體中文SvenskaRomânăSuomiУкраїнськаไทยFilipino ▾ Aa 文字サイズ A− A+ 翻訳フォント Aa Aa 行間 句の下 翻訳 意味 配置 モーション ガラス リセット ☀☾ × 読む› 巻 3› 章 67 ← 前へ · 次へ → بخش ۶۷ - در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست 身体は魂の衣のようなものであり、この手は魂の腕、この足は魂の足の靴であると説明すること 原文 日本語 両方 ✦ この節全体をあなたの言語で読む 0/4 M3:1610 تا بدانی که تن آمد چون لباسرو بجو لابِس، لباسی را ملیس M3:1611 روح را توحید الله خوشترستغیر ظاهر دست و پای دیگرست M3:1612 دست و پا در خواب بینی و ایتلافآن حقیقت دان مدانش از گزاف M3:1613 آن توی که بی بدن داری بدنپس مترس از جسم و جان بیرون شدن Ask 要約とメッセージ 詳しい注釈 前へبخش ۶۶ - رفتن مادران کودکان به عیادت اوستاد子供たちの母親が教師を見舞いに行ったこと 次へبخش ۶۸ - حکایت آن درویش کی در کوه خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن درین منقبت کی أَنا جَلیسُ مَنْ ذَکَرَني وَ أَنیسُ مَنِ اسْتَأنَسَ بي گر با همهای چو بی منی بی همهای ور بی همهای چو با منی با همهای山で隠遁していた修道士の物語と、隠遁と孤独の甘さ、そして「私は私を記憶する者の友であり、私によって慰めを得る者の慰めである」という美徳に入ること。あなたがすべてと共にあっても、私なしでは何もなく、すべてなしでも私と共にあればすべてがある