بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و میگرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیموار کی فرزند را قربان میکرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود میسپرد و امر آمد مصطفی را علیهالسلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فیابراهیم
ある者が賢者で認識者である師に尋ねた。「もし礼拝中に大声で泣き、ため息をつき、嘆き悲しんだら、その礼拝は無効になるのでしょうか?」師は答えた。「それは涙です。その泣いた者が何を見たかによります。もし神への憧れを見て泣いているのであれば、あるいは罪を悔い改めて泣いているのであれば、彼の礼拝は損なわれるどころか完全になります。なぜなら『心が存在しなければ礼拝はない』からです。もし彼が体の痛みや子供との別れを見て泣いているのであれば、彼の礼拝は損なわれます。なぜなら、礼拝の本質は、イブラヒムが礼拝を完成させるために息子を犠牲にし、自分の体をニムロドの火に投げ入れたように、体と子供を捨てることだからです。そしてムスタファーには、これらの資質を持つように命じられました。『アブラハムの宗教に従え。あなた方にはアブラハムに良い模範があった。』」
- M5:1264 آن یکی پرسید از مفتی به رازگر کسی گرید به نوحه در نماز
- M5:1265 آن نماز او عجب باطل شودیا نمازش جایز و کامل بود
- M5:1266 گفت آب دیده نامش بهر چیستبنگری تا که چه دید او و گریست
- M5:1267 آب دیده تا چه دید او از نهانتا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
- M5:1268 آن جهان گر دیده است آن پُر نیازرونقی یابد ز نوحه آن نماز
- M5:1269 ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوکریسمان بسکست و هم بشکست دوک