읽기› 권 1› 구걸하는 자가 관대함을 사랑하고, 관대한 이를 사랑하는 것처럼, 관대한 이의 관대함도 구걸하는 자를 사랑한다는 의미에 대하여. 만약 구걸하는 자가 더 인내하면 관대한 이가 그의 문으로 올 것이고, 관대한 이가 더 인내하면 구걸하는 자가 그의 문으로 올 것이다. 그러나 구걸하는 자의 인내는 그의 완성이고, 관대한 이의 인내는 그의 결점이다› 대구 2757
M1:2757 — پس گدایان آیت جود حقند / وانک با حقند جود مطلقند
M1:2757
의미 · به زبانِ تو — 당신의 언어 · AI
نیازمندان و گدایان، آینه و نشانهٔ صفتِ بخشندگی خداوند هستند؛ اما عارفانی که به حق پیوستهاند، دیگر نشانه نیستند، بلکه خودِ آن بخشندگیِ مطلق و بینهایت شدهاند.
این بیت، دو سطح از رابطه با «جود» یا همان بخشندگی الهی را از هم متمایز میکند. مولانا در ابیات قبل توضیح داده است که وجودِ نیازمند (گدا) است که صفتِ بخشندگیِ بخشنده (کریم) را آشکار میکند. گدا مانند آینهای است که زیباییِ جود و کرم الهی را به نمایش میگذارد. پس در مصراع اول نتیجه میگیرد که «گدایان آیت جود حقند»؛ یعنی وجود آنها نشانهای ضروری برای تجلی و دیده شدن صفت بخشندگی خداوند است.
اما در مصراع دوم، مولانا به مرتبهای بالاتر اشاره میکند: مرتبهٔ «فنا فی الله» یا همان «با حق بودن». کسانی که از خودیِ خود رها شده و در خداوند فانی شدهاند، دیگر فقط آینه یا نشانهٔ یک صفت الهی نیستند. آنها خود به تجلیِ کامل آن صفت تبدیل شدهاند. چنین انسانی «جود مطلق» است؛ یعنی وجودش عین بخشندگی بیقید و شرط الهی میشود و دیگر میان او و صفتِ حق، فاصلهای نیست. به این ترتیب، مولانا میان «نشانهٔ جود بودن» (مقام گدا) و «خودِ جود بودن» (مقام ولیّ و عارف کامل) تفاوت میگذارد.
- آیت
- نشانه، معجزه
- جود
- بخشش، سخاوت، کرم
- حق
- خداوند، حقیقت مطلق
- وانک
- و آنکس که، و آنهایی که
- جود مطلق
- بخشش بینهایت و بیقید و شرط، خودِ ذات بخشندگی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.