بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست
구걸하는 자가 관대함을 사랑하고, 관대한 이를 사랑하는 것처럼, 관대한 이의 관대함도 구걸하는 자를 사랑한다는 의미에 대하여. 만약 구걸하는 자가 더 인내하면 관대한 이가 그의 문으로 올 것이고, 관대한 이가 더 인내하면 구걸하는 자가 그의 문으로 올 것이다. 그러나 구걸하는 자의 인내는 그의 완성이고, 관대한 이의 인내는 그의 결점이다
- M1:2751 بانگ میآمد که ای طالب بیاجود، محتاج گدایان چون گدا
- M1:2752 جود میجوید گدایان و ضعافهمچو خوبان کآینه جویند صاف
- M1:2753 روی خوبان ز آینه زیبا شودروی احسان از گدا پیدا شود
- M1:2754 پس ازین فرمود حق در والضحیبانگ کم زن ای محمد بر گدا
- M1:2755 چون گدا آیینهٔ جودست هاندم بود بر روی آیینه زیان
- M1:2756 آن یکی جودش گدا آرد پدیدو آن دگر بخشد گدایان را مزید
- M1:2757 پس گدایان آیت جود حقندوانک با حقند جود مطلقند
- M1:2758 وانک جز این دوست او خود مردهایستاو برین در نیست نقش پردهایست