디완에 샴스 가잘 122 베이트 3 ← 이전 · 다음 →

디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۱۲۲

  1. دل گفت که جان سپارم آن جا بگذارم هستی و منی را

G122:3

당신의 언어

아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:

이 베이트에 대한 해설

아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:

가잘 전체 ↗

  1. 1 دیدم رخ خوب گلشنی را·آن چشم و چراغ روشنی را
  2. 2 آن قبله و سجده گاه جان را·آن عشرت و جای ایمنی را
  3. 3 دل گفت که جان سپارم آن جا·بگذارم هستی و منی را
  4. 4 جان هم به سماع اندرآمد·آغاز نهاد کف زنی را
  5. 5 عقل آمد و گفت من چه گویم·این بخت و سعادت سنی را
  6. 6 این بوی گلی که کرد چون سرو·هر پشت دوتای منحنی را
  7. 7 در عشق بدل شود همه چیز·ترکی سازند ارمنی را
  8. 8 ای جان تو به جان جان رسیدی·وی تن بگذاشتی تنی را
  9. 9 یاقوت زکات دوست ما راست·درویش خورد زر غنی را
  10. 10 آن مریم دردمند یابد·تازه رطب تر جنی را
  11. 11 تا دیده غیر برنیفتد·منمای به خلق محسنی را
  12. 12 ز ایمان اگرت مراد امنست·در عزلت جوی ایمنی را
  13. 13 عزلت گه چیست خانه دل·در دل خو گیر ساکنی را
  14. 14 در خانه دل همی‌رسانند·آن ساغر باقی هنی را
  15. 15 خامش کن و فن خامشی گیر·بگذار تو لاف پرفنی را
  16. 16 زیرا که دلست جای ایمان·در دل می‌دارمؤمنی را

ganjoor: sh122 · public domain