디완에 샴스› 가잘 391› 베이트 4 ← 이전 · 다음 →
디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۳۹۱
- میفریبم مست خود را او تبسم میکند کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست
G391:4
당신의 언어
아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:
ai-draft · gemini-2.5-pro
이 베이트에 대한 해설
아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:
가잘 전체 ↗
- 1 مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست·وان حیات باصفای باوفا مست آمدست
- 2 گر لباس قهر پوشد چون شرر بشناسمش·کو بدین شیوه بر ما بارها مست آمدست
- 3 آب ما را گر بریزد ور سبو را بشکند·ای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست
- 4 میفریبم مست خود را او تبسم میکند·کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست
- 5 آن کسی را میفریبی کز کمینه حرف او·آب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست
- 6 گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور من·برجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست
- 7 گفت آن کاین دم پذیرد کی بمیرد جان او·با خدا باقی بود آن کز خدا مست آمدست
- 8 عشق بیچون بین که جان را چون قدح پر میکند·روی ساقی بین که خندان از بقا مست آمدست
- 9 یار ما عشق است و هر کس در جهان یاری گزید·کز الست این عشق بیما و شما مست آمدست
ganjoor: sh391 · public domain