디완에 샴스 · غزل شمارهٔ ۴۲۲
- ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست جانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست
G422:1
당신의 언어
아직 귀하의 언어로 된 번역이 없습니다 — 번역은 가잘 전체에 대해 한 번에 만들어집니다:
ai-draft · gemini-2.5-pro
이 베이트에 대한 해설
아직 작성되지 않았습니다 — 가잘의 맥락 안에서 이 베이트를 자세히 읽어보세요:
가잘 전체 ↗
- 1 ای که رویت چو گل و زلف تو چون شمشادست·جانم آن لحظه که غمگین تو باشم شادست
- 2 نقدهایی که نه نقد غم توست آن خاکست·غیر پیمودن باد هوس تو بادست
- 3 کار او دارد کاموخته کار توست·زانک کار تو یقین کارگه ایجادست
- 4 آسمان را و زمین را خبرست و معلوم·کآسمان همچو زمین امر تو را منقادست
- 5 روی بنمای و خمار دو جهان را بشکن·نه که امروز خماران تو را میعادست
- 6 آفتاب ار چه در این دور فریدست و وحید·شرقیانند که او در صفشان آحادست
- 7 خسروان خاک کفش را به خدا تاج کنند·هر که شیرین تو را دلشده چون فرهادست
- 8 مینهد بر لب خود دست دل من که خموش·این چه وقت سخنست و چه گه فریادست
ganjoor: sh422 · public domain