읽기 권 5 장 57 ← 이전 · 다음 →

بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

한 사람이 현명한 스승에게 물었다. “만약 누가 예배 중에 소리 내어 울고 한숨 쉬며 통곡한다면 그의 예배는 무효가 됩니까?” 스승이 답하길 “그것은 눈물의 이름이니, 우는 자가 무엇을 보았느냐에 달렸다. 만약 그가 알라에 대한 열망을 보아 울고 있거나 죄를 뉘우쳐 울고 있다면 그의 예배는 망가지지 않고 오히려 완전해질 것이다. ‘마음의 존재 없이는 예배가 없다(لا صلوة الا بحضور القلب)’고 하였다. 하지만 그가 몸의 고통이나 자식과의 이별을 보아 울고 있다면 그의 예배는 망가지고 말 것이다. 예배의 본질은 몸을 버리고, 이브라힘(Ibrahim)이 자식을 예배를 완성하기 위해 제물로 바치려 했듯이 자식을 버리는 것이다. 그리고 몸을 님루드(Nimrud)의 불에 맡겼듯이 말이다. 예언자 무함마드께 이러한 특성들을 따르라는 명령이 내려졌다. ‘이브라힘의 종교를 따르라(فاتبع ملة ابراهیم)! 이브라힘에게는 그대들에게 좋은 본보기가 있었다(لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم).’”

  1. M5:1264 آن یکی پرسید از مفتی به رازگر کسی گرید به نوحه در نماز
  2. M5:1265 آن نماز او عجب باطل شودیا نمازش جایز و کامل بود
  3. M5:1266 گفت آب دیده نامش بهر چیستبنگری تا که چه دید او و گریست
  4. M5:1267 آب دیده تا چه دید او از نهانتا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
  5. M5:1268 آن جهان گر دیده است آن پُر نیازرونقی یابد ز نوحه آن نماز
  6. M5:1269 ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوکریسمان بسکست و هم بشکست دوک