Lezen› Daftar 1› Interpretatie van 'Wat God wil, dat gebeurt'› Vers 1895
M1:1895 — از عدمها سوی هستی هر زمان / هست یا رب کاروان در کاروان
M1:1895
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت بیانگر آفرینش بیوقفه و مستمر خداوند است که هر لحظه، موجودات را از نیستی محض به عرصهٔ وجود میآورد.
این بیت در میان مناجاتی قرار گرفته که در آن، مولانا قدرت مطلق خداوند را در آفرینش و بازآفرینی میستاید. پیش از این بیت، او از خداوند میخواهد که «قطرهٔ دانش» وجودش را از نابودی حفظ کند، اما بلافاصله تأکید میکند که حتی اگر این قطره در صدها «عدم» (نیستی) گم شود، قدرت خدا میتواند آن را بازگرداند.
این بیت، این ایده را به یک اصل کلی کیهانی تبدیل میکند. «کاروان در کاروان» تصویری از انبوهی و تداوم است. آفرینش یک رویداد یکباره در آغاز زمان نیست، بلکه جریانی زنده و لحظهبهلحظه است. خداوند هر آن، موجودات را از «عدمها» — که به صورت جمع آمده تا بر گستردگی و تنوع نیستی تأکید کند — به سوی «هستی» روانه میسازد. این همان چیزی است که در عرفان اسلامی به آن «خلقت مدام» یا «فیض دائمی» میگویند.
ابیات بعدی، این اصل را با مثالهای ملموس روشن میکنند: بیدار شدن عقلها در هر صبح پس از خواب (که نوعی نیستی موقت است)، و رستاخیز طبیعت در بهار پس از مرگ زمستانی. بنابراین، این بیت نه تنها یک گزارهٔ فلسفی، بلکه دعوتی است به دیدن تجلی قدرت الهی در پدیدههای روزمرهٔ مرگ و زندگی.
- عدمها
- نیستیها، جهان غیب، کثرت مراتب نیستی
- سوی
- به طرف، به سمت
- هستی
- وجود، جهان ماده، عالم شهادت
- کاروان در کاروان
- گروه گروه، به صورت انبوه و پیدرپی
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.