M1:1962 — جان ناری یافت از وی انطفا / مرده پوشید از بقای او قبا

这句诗是鲁米对神圣“吹息”（نفحات nafhāt）或灵感之 transformative 力量的进一步阐释。它延续了前一句诗的平行结构，描绘了这种神恩如何根据接受者的不同状态，产生截然相反却同样具有拯救意义的效果。

第一行，“火性的灵魂”（جان ناری jān-i nārī）指的是被世俗欲望、愤怒、骄傲等“火焰”所控制的灵魂。当神圣的吹息降临时，它不会助长这火焰，反而会将其“熄灭”（انطفا intifā）。这是一种净化与平息，将灵魂从其内在的破坏性力量中解放出来，使其归于宁静与清凉。这并非毁灭，而是将灵魂从低等、炽热的存在状态提升到高等、平和的状态。

第二行，“已死的灵魂”（مرده murdah）则指那些灵性枯竭、毫无生机、与神圣源泉隔绝的灵魂。对于这样的灵魂，神圣吹息的作用是“复活”。“因祂的永恒而披上新袍”（از بقای او قبا پوشید）是一个优美的意象。“袍”（قبا qabā）在苏菲诗歌中常象征着一种新的身份、状态或荣耀。在这里，这件袍子是由神的“永恒”（بقا baqā）织成的，意味着这个死去的灵魂不仅被唤醒，更是被赋予了永恒的生命，穿上了不朽的存在。

این بیت در ادامهٔ توضیح «نفحات حق» (نسیم‌های رحمت الهی) است که پیامبر به غنیمت شمردن آن‌ها توصیه کرده است. مولانا تأثیر این نفحات را بر دو نوع جان کاملاً متفاوت شرح می‌دهد.

نخست، «جان ناری» یا روح آتشین است. این روح، اسیر آتش خشم، شهوت، کبر و دیگر صفات نفسانی است. وقتی نسیم الهی بر آن می‌وزد، این آتش‌ها را خاموش می‌کند و به آن آرامش و رهایی می‌بخشد. این «انطفا» یا خاموشی، به معنای پاک شدن از صفات ناپسند و رسیدن به صلح درونی است.

دوم، «جان مرده» است. این روح، بی‌تحرک، ناامید و از حیات معنوی تهی است. «بقای او»، یعنی حیات جاودانه‌ای که آن نفحه با خود می‌آورد، به این جان مرده لباسی نو («قبا») می‌پوشاند. پوشیدن قبا نماد خلعت گرفتن، کسب شرافت و آغاز یک زندگی جدید و ارزشمند است. در واقع، این نسیم الهی هم بیماری (آتش نفس) را درمان می‌کند و هم مرگ (فقدان معنویت) را به زندگی ابدی تبدیل می‌نماید.