Lezen› Daftar 1› Voortzetting van het verhaal van de muzikant en de boodschap die Amir al-Mu'minin Umar (moge God tevreden met hem zijn) hem bracht, wat de stem hem had ingefluisterd› Vers 2196
M1:2196 — ای خدای با عطای با وفا / رحم کن بر عُمْرِ رفته در جفا
M1:2196
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت، نیایش و توبهٔ مطرب پیر است که از خداوند بخشنده و وفادار میخواهد بر عمر تلفشدهٔ او در غفلت و دوری از حق، رحم کند.
این بیت نقطهٔ اوج پشیمانی و توبهٔ مطرب پیر است. پس از آنکه پیام محبتآمیز خداوند را از زبان خلیفه عمر میشنود، به عمق غفلت خود پی میبرد. او هفتاد سال عمر خود را صرف موسیقی و هنری کرده بود که اکنون آن را حجابی میان خود و خداوند میبیند؛ راهزنی که او را از مسیر اصلی باز داشته است.
در این لحظهٔ بیداری، او با تمام وجود به خدا روی میآورد و او را با دو صفت کلیدی میخواند: «با عطا» (بخشنده) و «با وفا» (پایدار در محبت). این صفات در تضاد کامل با رفتار خود اوست. خداوند همواره بخشنده و وفادار بوده، اما این او بوده که با پرداختن به غیر، بر خود «جفا» کرده و عمر گرانبها را که عطیهای الهی بود، به هدر داده است. این نیایش، صرفاً یک طلب بخشش نیست، بلکه اعتراف به یک عمر زیانکاری و امید بستن به رحمتی است که میتواند گذشتهٔ تباهشده را جبران کند. این بیت، پژواک صدای هر انسانی است که در لحظهای از زندگی، به بیهودگی کارهای گذشتهٔ خود آگاه میشود و تنها پناه را در رحمت بیپایان الهی مییابد.
- عطا
- بخشش، دهش، نعمت
- جفا
- ستم، بیوفایی، دوری و غفلت از حق
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.