Lezen› Daftar 1› De vooruitgang van de gezanten en poortwachters van de kalief om de Arabier te eren en zijn geschenk te accepteren› Vers 2799
M1:2799 — باز آید سوی دام از بهر خور / ساعد شه یابد و اقبال و فر
M1:2799
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
انسان گاهی به دنبال هدفی کوچک و مادی میرود، اما در این مسیر به مقصدی بسیار بزرگتر و معنوی دست پیدا میکند؛ همچون بازِ شکاری که برای طعمه بازمیگردد ولی بر دست پادشاه مینشیند.
این بیت در ادامهٔ ابیات پیشین، نمونهٔ دیگری از این حقیقت معنوی را بیان میکند که گاهی یک هدف کوچک و ظاهری، وسیلهای برای رسیدن به یک موهبت بزرگ و غیرمنتظره میشود. مولانا در اینجا از تمثیل بازِ شکاری استفاده میکند.
بازِ شکاری برای گرفتن طعمه و غذا (خور) به سوی دست صاحبش که به نوعی «دام» محبت اوست، بازمیگردد. انگیزهٔ اولیهٔ پرنده، یک نیاز مادی و غریزی است. اما آنچه در نهایت نصیبش میشود، چیزی فراتر از غذاست: او بر ساعد پادشاه مینشیند که نماد اوج عزت، افتخار و نزدیکی به قدرت است. این جایگاه، برای او «اقبال و فر» (بخت و شکوه) به همراه میآورد.
این تمثیل، حال سالکی را وصف میکند که شاید با نیت کسب بهرهای دنیوی یا کرامتی کوچک قدم در راه میگذارد، اما جاذبهٔ معشوق حقیقی او را به جایگاهی میرساند که هرگز تصور نمیکرد. همانطور که در ابیات قبل، موسی برای آتش رفت و نور الهی را یافت، و اعرابی برای دینار آمد و مستِ دیدار خلیفه شد، باز شکاری نیز به هوای طعمه میآید و به همنشینی با شاه میرسد. «دام» در اینجا معنایی مثبت دارد و همان جاذبهٔ الهی است که انسان را به سوی خود میکشد.
- خور
- خوراک، غذا، طعمه
- ساعد
- مچ، بازو، فاصلهٔ بین آرنج و مچ دست
- شه
- مخفف شاه، پادشاه
- اقبال
- بخت، خوشبختی، سعادت
- فر
- شکوه، جلال، عظمت
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.