Lezen› Daftar 1› Over de beschrijving van de geestelijke meester en zijn gehoorzaamheid› Vers 2955
M1:2955 — غولت از ره افکند اندر گزند / از تو داهیتر درین ره بس بدند
M1:2955
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت هشدار میدهد که بدون راهنما، وسوسههای شیطانی (غول) حتی هوشمندترین سالکان را نیز از مسیر معنوی منحرف کرده و به نابودی میکشاند.
مولانا در این بخش از مثنوی بر ضرورت حیاتی «پیر» یا راهنمای معنوی تأکید میکند. او راه سلوک را به سفری پرخطر در بیابانی ناشناخته تشبیه میکند که سالک به تنهایی از آن عبور نتواند کرد.
در این بیت، «غول» نمادی از نیروهای فریبنده و گمراهکننده است؛ این نیروها میتوانند وسوسههای نفسانی، تردیدهای ذهنی، یا هر صدای درونی و بیرونی باشند که انسان را از مسیر حقیقت دور میکنند. مولانا هشدار میدهد که این غول، سالک تنها را به «گزند» و هلاکت میکشاند.
نکتهی کلیدی در مصراع دوم نهفته است: مولانا به سالک یادآوری میکند که غرور و اتکا به هوش و ذکاوت شخصی، خود یکی از بزرگترین دامهاست. او میگوید بسیاری انسانهای «داهیتر» و زیرکتر از تو در این راه بودهاند که چون راهنما نداشتهاند، فریب خورده و نابود شدهاند. بنابراین، هوش و دانش عقلی بهتنهایی برای پیمودن این مسیر کافی نیست و حتی میتواند به ابزاری برای خودفریبی تبدیل شود. این بیت در واقع دعوتی است به فروتنی و تسلیم در برابر راهنمایی که پیش از تو این راه را پیموده و از خطرات آن آگاه است.
- غول
- موجودی افسانهای و بیابانگرد که مسافران را گمراه میکند؛ در اینجا نماد نیروهای شیطانی و وسوسههای نفسانی است.
- گزند
- آسیب، زیان، خطر، هلاکت.
- داهی
- بسیار باهوش، زیرک، هوشمند، مکار.
- بس
- بسیار، خیلی، فراوان.
- بدند
- بودند (شکل کهن فعل بودن).
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.