Lezen› Daftar 1› De schrijver van de openbaring wordt afvallig omdat de straling van de openbaring hem trof; hij las het vers vóór de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) en zei: 'Dan ben ik ook een ontvanger van openbaring'› Vers 3294
M1:3294 — مینماید اعتقاد و گاه گاه / آن رگ فلسف کند رویش سیاه
M1:3294
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این شخص که در دلش شک و تردید فلسفی دارد، هرچند ظاهراً خود را مؤمن نشان میدهد، اما گاهی این تردیدهای درونی بروز میکند و او را رسوا و شرمنده میسازد.
این بیت حال «فیلسوف پنهان» را توصیف میکند که در بیت قبل معرفی شد. منظور مولوی از «فلسفی» در اینجا، نه یک فیلسوف واقعی، بلکه هر کسی است که دچار شکاکیت، انکار امور معنوی و تکیهی افراطی بر عقل جزئی است. چنین فردی ممکن است در جامعهی مؤمنان زندگی کند و آداب دین را به جا آورد و ظاهری معتقد داشته باشد (مینماید اعتقاد). اما این ایمان، سطحی و ظاهری است.
درون او، «رگی از فلسفه» وجود دارد. «رگ» در اینجا استعاره از یک خصلت یا گرایش عمیق و ریشهدار است که هر از گاهی فعال میشود. این رگ، همان تمایل به شک، انکار و جدل عقلی است. وقتی این رگ به جنبش درمیآید (گاه گاه)، اثرش در چهرهی او نمایان میشود. «رویش سیاه شدن» کنایه از رسوایی، شرمندگی و آشکار شدن کفر باطنی است. در یک لحظهی غفلت، حرفی میزند یا کاری میکند که تردید درونیاش را برملا میسازد و او را در میان جمع شرمسار میکند.
مولوی هشدار میدهد که این گرایش به شک و انکار، خطری است که در وجود هر انسانی، حتی مؤمنان، کمین کرده است. این یک مبارزهی درونی دائمی است میان تسلیم و ایمان از یک سو، و غرور عقل و شکاکیت از سوی دیگر.
- رگِ فلسف
- گرایش به فلسفهبافی، شکاکیت و استدلالهای عقلیِ منکرِ امور معنوی
- رویش سیاه کند
- چهرهاش را سیاه میکند؛ کنایه از رسوا کردن، شرمنده ساختن
- مینماید
- نشان میدهد، تظاهر میکند
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.