Lezen› Daftar 1› Over het feit dat men zijn eigen toestand en roes verborgen moet houden voor de onwetenden› Vers 3461
M1:3461 — تا که بر رهوار علم آیی سوار / بعد از آن افتد ترا از دوش بار
M1:3461
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
وقتی به علم حقیقی و شهودی دست یافتی، دیگر مجبور نیستی بار سنگین دانشهای ظاهری و اکتسابی را به دوش بکشی؛ آن علم خودش تو را حمل خواهد کرد.
مولانا در این بخش، دو نوع علم را از هم جدا میکند: علم «اهل تن» و علم «اهل دل».
علم اهل تن، دانشی است که از راه مطالعه، بحث و حواس ظاهری به دست میآید. این علم مانند باری سنگین (حِمل) بر دوش انسان است و او را خسته و مغرور میکند. مولانا آن را به رنگ موقتی آرایشگر (ماشطه) تشبیه میکند که پایدار نیست. این همان دانشی است که در قرآن به «حمارى يحمل أسفاراً» (الاغی که کتاب حمل میکند) تشبیه شده است؛ یعنی فرد حامل آن است اما از حقیقتش بیبهره است.
اما علم اهل دل، دانشی است که مستقیماً از مبدأ هستی و «هو» دریافت میشود. این علم اکتسابی نیست، بلکه شهودی و حضوری است. چنین علمی مانند یک مرکب راهوار و تیزرو (رهوار) است که صاحبش را به راحتی به مقصد میرساند و او را از دوش کشیدن بار دانشهای ظاهری خلاص میکند. این بیت در واقع یک وعده است: اگر سختی حمل کردن بار علم ظاهری را برای رسیدن به حقیقت تحمل کنی، در نهایت به مرحلهای میرسی که خودِ آن علمِ حقیقی تو را حمل میکند و بار از دوشت برداشته میشود.
- رهوار
- اسب یا مرکبی که نرم و روان حرکت میکند، تیزرو
- ترا
- برای تو، از تو (شکل قدیمی)
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.