Lezen› Daftar 2› Mozes' ontkenning van de smeekbede van de herder› Vers 1722
M2:1722 — جامهات شویم شپشهاات کُشم / شیر پیشت آورم ای محتشم
M2:1722
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
چوپان از فرط عشق و سادگی، به خدا پیشنهاد میدهد که مانند یک انسان به او خدمت کند: لباسهایش را بشوید، حشرات موذی را از تنش بزداید و برایش شیر بیاورد.
این بیت بخشی از مناجات عاشقانهی چوپانی سادهدل با خداوند است. او خدا را موجودی انسانی و شبیه به خود تصور میکند و از سر صدق و صفا، خالصانهترین خدماتی را که بلد است به معشوقش عرضه میکند. این خدمات، مانند شستن لباس، کشتن شپش و آوردن شیر، کارهایی هستند که در زندگی روزمرهی یک چوپان، نهایت محبت و مهماننوازی محسوب میشوند.
مولانا با این تصویرسازی، تضادی عمیق میان «عشق» و «معرفت» ظاهری ایجاد میکند. از دیدگاه موسی که نمایندهی شریعت و الهیات رسمی است، این سخنان کفرآمیز و مصداق «تجسیم» (جسمانی دانستن خدا) است. اما از دیدگاه عرفانی مولانا، این کلمات بیانگر اوج محبت و نزدیکیای است که چوپان با خدا احساس میکند. زبان او زبان عشق است، نه زبان کلام و فلسفه. خداوند در ادامهی داستان، به موسی عتاب میکند که چرا بندهی عاشق او را رنجانده است، زیرا «ما برون را ننگریم و قال را / ما درون را بنگریم و حال را». ارزش این مناجات در «حال» و صداقت گویندهی آن است، نه در درستی یا نادرستی کلامی آن.
- محتشم
- بزرگوار، باشکوه، ارجمند
- شپشهاات
- شپشهای تو (این تصویر برای نشان دادن نهایت صمیمیت و سادگی چوپان به کار رفته است)
- شویم
- بشویم (فعل مضارع التزامی)
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.