Lezen› Daftar 2› Openbaring aan Mozes als verontschuldiging voor die herder› Vers 1781
M2:1781 — گاه چون موجی بر افرازان عَلَم / گاه چون ماهی روانه بر شکم
M2:1781
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
این بیت، حالت پریشان و آشفتهٔ چوپان را در بیابان توصیف میکند که در جستجوی او، موسی رد پاهایش را دنبال میکند؛ گاهی بلند میشد و میدوید و گاهی بر زمین میافتاد و خود را میکشید.
این بیت بخشی از داستان موسی و شبان است. پس از آنکه خداوند موسی را به خاطر توبیخ کردن چوپانِ عاشق سرزنش میکند، موسی پشیمان شده و برای یافتن و دلجویی از او، به بیابان میشتابد. مولانا در این بیت و ابیات اطراف آن، حال آشفتۀ چوپان را پس از رانده شدن از درگاه حق (به زعم خودش) به تصویر میکشد.
حرکات او دیگر عادی نیست؛ رد پاهایش نشان از یک روح شوریده و بیقرار دارد. مولانا این آشفتگی را با دو تصویر متضاد بیان میکند:
-
«گاه چون موجی برافرازان علم»: گاهی مانند موجی که سر برمیآورد و قد میکشد، برمیخاست و میدوید. این تصویر بیانگر لحظات هیجان، امید یا شاید خروشی از درد درونی اوست.
-
«گاه چون ماهی روانه بر شکم»: و گاهی دیگر، همچون ماهی که بر خشکی افتاده و بر شکم میخزد، از فرط غم و ناتوانی بر زمین میافتاد و خود را روی خاک میکشید. این تصویر نهایت ضعف، ناامیدی و افتادگی او را نشان میدهد.
این دوگانگی در حرکت، نمادی از تلاطم شدید روحی چوپان است؛ او میان اوج و حضیض، میان خروش و فروپاشی در نوسان است و این همان حالی است که موسی با دنبال کردن رد پاهایش درک میکند.
- برافرازان
- درحال برافراشتن، بلندکننده
- عَلَم
- پرچم، درفش؛ در اینجا کنایه از قد برافراشتن و سر بلند کردن است.
- روانه بر شکم
- روی شکم راه رفتن، خزیدن
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.