Lezen› Daftar 2› Openbaring aan Mozes als verontschuldiging voor die herder› Vers 1797
M2:1797 — این قبول ذکر تو از رحمت است / چون نماز مستحاضه رخصت است
M2:1797
Betekenis · به زبانِ تو — Je eigen taal · AI
خداوند عبادات و ستایشهای ناقص و آلوده به خطای ما را از روی لطف و رحمتش میپذیرد، همانگونه که به زنی که دچار خونریزی غیرطبیعی است، اجازه داده میشود با همان حال نماز بخواند.
در این بیت، خداوند به موسی (ع) توضیح میدهد که چرا ستایشهای انسان، حتی بهترینِ آنها، در برابر عظمت الهی ناقص و ناکافی است، اما با این حال پذیرفته میشود. مولانا این پذیرش را به یک مفهوم فقهی تشبیه میکند: نماز زن «مستحاضه».
در فقه اسلامی، زن مستحاضه به دلیل خونریزی غیرعادی، از نظر شرعی پاک محسوب نمیشود. با این حال، دین به او «رخصت» میدهد، یعنی اجازه میدهد که با همان وضعیت نماز بخواند و این نماز از او پذیرفته میشود. این یک استثناست که بر پایهی رحمت الهی بنا شده است.
مولانا با این تشبیه میگوید: ستایش و ذکر ما نیز همیشه آلوده به نقصها، تصورات محدود بشری (تشبیه)، و چون و چراهای ذهنی است. همانطور که در بیت بعدی میگوید: «ذکر تو آلودهٔ تشبیه و چون». این آلودگیها مانند آن خون، عبادت ما را ذاتاً ناپاک میسازند. اما خداوند به جای رد کردن این عبادت ناقص، از روی رحمت بیکران خود، به ما رخصت میدهد و آن را میپذیرد. این بیت تأکیدی است بر اینکه ارزش عبادت ما نه در کمال بینقص آن، بلکه در لطف و بخشش پذیرندهی آن است.
- مستحاضه
- زنی که دچار خونریزی غیرطبیعی (غیر از حیض و نفاس) است و از نظر فقهی حکمی خاص برای عباداتش دارد.
- رخصت
- اجازه، اِذن، مجاز شمردن کاری که در حالت عادی ممنوع است.
Discussie — Vraag over dit vers — beantwoord vanuit de Masnavi, met elk vers geciteerd
Je gesprek blijft op dit apparaat, tenzij je het deelt.
Wat lezers vroegen0
Nog geen vragen gedeeld — die van jou kan de eerste zijn.